Een Travellerspoint blog

San Blas

17/03/2012 - 22/03/2012

We zijn van Colombia naar Panama gevaren op een zeilboot en hebben onderweg een tussenstop gemaakt op de San Blas-eilanden. Het hele gebeuren was de hemel en de hel.
We zullen beginnen met het slechte, de hel! De hel was de boottocht op open zee gedurende 36uur non-stop. We waren beide zeeziek en de medicatie kon ons gevoel niet onderdrukken. We hebben gelukkig wel niet moeten overgeven. Eens aangekomen rond de eilanden werd de zee rustiger en verdween de zeeziekte als sneeuw voor de zon.
De rest was de hemel! Die eilanden zijn echt prachtig. Als ge u een verlaten eiland voor ogen brengt dan zal je 90% van de keren je deze eilanden voor ogen brengen. Als je je computer aanzet dan zien sommige van ons de standaard-achtergrond van Windows met het eilandje en de zeilboot ernaast. Wel deze foto is hier genomen! We hebben er gesnorkeld, gerelaxed, rondgetsjokt en gespeervist!
Zie hier onze hemel voor 3 dagen!

San Blas

San Blas

Zie eens hoe mooi!

Zie eens hoe mooi!

Veerle is in haar nopjes!

Veerle is in haar nopjes!

Ééntje voor de Playboy!

Ééntje voor de Playboy!

Nog ééntje voor de playboy!

Nog ééntje voor de playboy!

Het strand!

Het strand!

Wat een kleur!

Wat een kleur!

Onze zeilboot!

Onze zeilboot!

Bbq-en op één van de vele eilandjes!

Bbq-en op één van de vele eilandjes!

Kapitein Veerle!

Kapitein Veerle!

Hebbes!

Hebbes!

Visje kuisen!

Visje kuisen!

Van de boot zwieren met een touw! Heerlijk!

Van de boot zwieren met een touw! Heerlijk!

Veerleke met op de achtergrond onze boot voor 5 nachten!

Veerleke met op de achtergrond onze boot voor 5 nachten!

Één van de vele zeesterren!

Één van de vele zeesterren!

Een vissoepke op de boot!

Een vissoepke op de boot!

Helder water!

Helder water!

Nog eentje!

Nog eentje!

Geplaatst door VeerleThijs 13:21 Gearchiveerd in Panama Reacties (5)

Cartagena

13/03/2012 - 17/03/2012

Het koloniale Cartagena

Het koloniale Cartagena

Hellow,

We zitten momenteel in Cartagena, de mooiste stad tot nu toe!!! Alles is hier echt wondermooi. Overal zijn er kleurrijke huizen met balkonnetjes en bloemen. De mensen zijn heel vriendelijk en we hebben een leuk proper hostel gevonden.

Gekleurde huizen met mooie balkonnetjes.

Gekleurde huizen met mooie balkonnetjes.

Zwarte bevolking zit hier vanwege de slavernij van vroeger. Ze dragen prachtige kledij!

Zwarte bevolking zit hier vanwege de slavernij van vroeger. Ze dragen prachtige kledij!

Mooie straatbeelden.

Mooie straatbeelden.

Er is wel niet heel veel te doen! Je kan wel naar Playa Blanca gaan maar we hebben net 2 weken strand achter de rug en we gaan nog veel meer strand tegemoet! Ook kan je in een moddervulkaan baden maar in dit hete weer in stomende modder gaan zitten laten we liever aan ons voorbijgaan. We proberen hier voornamelijk wat souveniers te kopen om naar huis op te sturen maar dit lukt niet echt aangezien ze hier enkel de typische brol verkopen dat je in elke stad kan kopen. Wat wel heel goed is dat we een boot gevonden hebben die ons naar Panama zal varen met een 3 daagse tussenstop op de San Blas-eilanden! Dit zijn blijkbaar de eilanden die ze gebruiken in de bounty-reclame! Prachtige eilanden dus. De boot is een zeilboot gemaakt voor 12 passagiers en we hebben de mensen van onze groep ontmoet tijdens de "briefing" en er zaten geen hippies tussen dus kan ons geluk al niet op! We zullen morgen met onze boot vertrekken. We zullen elke avond op de boot slapen maar overdag is er tijd om te snorkelen en te relaksen op het strand. De eerste 36uur zullen we wel zonder stoppen varen richting de eilanden. Ook zullen we vissen en misschien vangen we wel onze eerste vis! Buiten de piranha´s gerekend dan! (Deze vinninge vissen vingen we namelijk in Rurrenabaque, Bolivia)
Een gigantisch pluspunt aan Cartagena: de beste pizza ooit! Echt waar, echt nog nooit zo een lekkere pizza gegeten! :-)
Voila dat was het weer zo een beetje! Blijf kijken want de foto´s en verhalen over de San Blas-eilanden zullen de volgende post zijn en dit beloofd magisch te worden!!! >>> www.sailingoneworld.com >>> Dit is onze boot/boottocht!

De oude stadsomwalling.

De oude stadsomwalling.

Groetjes,

Veerle en Thijs

Geplaatst door VeerleThijs 11:05 Gearchiveerd in Colombia Reacties (4)

Taganga (deel2)

09/03/2012 - 13/03/2012

Hey,

We zijn dus nog een paar dagen in Taganga verbleven. We hebben gewoon wat gerust en Rodadero bezocht. Hier hebben we ons duik/snorkelgerief gekocht. We zijn dan ook eens gaan snorkelen. Het was echt heel mooi. We zagen veel visjes. Hehe, zoals je wel merkt hebben we niet al te veel zin om lang achter de computer te zitten. We vertrekken binnen een uurtje naar Cartagena, de stad van het bruisende nachtleven! Maar dit nachtleven zullen we waarschijnlijk aan ons voorbijgaan laten gaan, ... we worden namelijk oud! :-)

Groetjes,

De happy trippers,
Veerle en Thijs

Heerlijke broodjes bij Baguette de Maria

Heerlijke broodjes bij Baguette de Maria

Geplaatst door VeerleThijs 9:37 Gearchiveerd in Colombia Reacties (2)

Ciudad Perdida

04/03/2012 - 09/03/2012

What a view!

What a view!

Mistige bergen

Mistige bergen

Dag iedereen,

We zijn dus terug van onze tour in de Jungle, in het zuiden van Colombia. De jungle die we 6 dagen hebben doorkruist was een paar jaar geleden nog volop in gebruik om coca-bladen te telen. En er later dus cocaïne van te maken. Op da moment zaten er dan ook nog heel veel FARC-guerrillas. We konden ons dan ook inleven in de leefwereld van deze guerrillas aangezien we hun "drugs/smokkelpaden" gebruikten. Het was een schitterende tour en zeker en vast niet te onderschatten. Het terrein was ruw. We doorkruisten rivieren, beklommen enge paden, maakten gebruik van de hangbruggen, ...

De rivier oversteken!

De rivier oversteken!

Bergaf is hier al even lastig als bergop!

Bergaf is hier al even lastig als bergop!

Funfact: Enkele jaren terug zijn er in dit stukje jungle nog toeristen ontvoerd door de FARC. De belgen, in deze groep, hebben ze toen laten gaan aangezien België niet invloedrijk genoeg is. Goddank de incompetentie van onze politiekers!
Dezer dagen leeft de FARC enkel nog in het zuiden van het land en dit is dan ook het deel dat we niet zullen bezoeken. Dus giene paniek, we komen terug!

De groep! Rara wie is de Duister?

De groep! Rara wie is de Duister?

Op weg naar de verloren stad!

Op weg naar de verloren stad!

Effe rusten!

Effe rusten!

Op weg naar de verloren stad.

Op weg naar de verloren stad.

Onze groep bestond uit stuk voor stuk interessante mensen. Dit was tot nu toe de leukste groep mensen waar we een georganiseerde tour mee maakten. Er was Paula, een prettige gestoorde columnschrijfster voor de New York Post. Zij was hier om een artikel voor playboy te schrijven over de coca-plantages. Dan was er een ouder koppel, Dave en Fran. Dave had geweldige humor en heeft nog in brussel gewerkt en zijn vrouw was een aangename dame met een hoog EQ. Vervolgens Jackie, een Zuid-Afrikaanse blanke die zo wat overal ter wereld Engelse les geeft en zo leeft/reist. Ook was er Andres, een karikatuur van een Duitser, punctueel en om eerlijk te zijn de meest lastige persoon, om in je directe omgeving te hebben, ooit! Patricio en Fransisca, een prachtig en zeer mooi koppel uit chili. Zij waren hier op huwelijksreis. En natuurlijk de Canadees Cam, de man die zijn naam niet gestolen had, hij leek altijd te verdwijnen (zonder camouflagekleren) en had continu zijn gigantische camera in zijn handen. Cam is de man van de projecten. Zo was hij zijn job beu en werd hij piloot. Toen hij piloot was, was hij dit ook weer beu en richte hij een band op, tijdens deze band maakte hij een videoclip die zal deelnemen in 2 wedstrijden voor kortfilms en momenteel print hij foto's op ijzeren platen en probeert zo een beetje bij te verdienen. Tijdens de tocht werd er dan ook duchtig gepraat en gediscusieerd over vanalles en nog wat. Iedereen kwam wel eens ten val en er werd dus ook heel wat afgelachen. Zo viel Thijs loeihard op zijn zij op een glibberig stuk, Veerle op haar poepje, Dave met zijn gezicht eerst in de rivier terwijl hij zijn rugzak probeerde droog houden, Cam van een reeks trappen, ...

Nog steeds gelukkig!

Nog steeds gelukkig!

Onderweg!

Onderweg!

Een moderne hangbrug.

Een moderne hangbrug.

Een tucan!

Een tucan!

Watervalleke.

Watervalleke.

Elke avond bij onze aankomst werd er duchtig bier gedronken en hoe dieper we in de jungle doordrongen, hoe duurder het bier ook werd. Wat natuurlijk wel te verstaan is. Moesten wij, Veerle en Thijs, een pintje 3 dagen moeten dragen tot op zijn bestemming we zouden het ook heel duur verkopen of beter nog, hoogstwaarschijnlijk zelf hebben opgedronken onderweg.

Één van de slaapplaatsen!

Één van de slaapplaatsen!

Ons kledij proberen droog te krijgen! Wat trouwens onmogelijk bleek.

Ons kledij proberen droog te krijgen! Wat trouwens onmogelijk bleek.

Gezellig kletsten met een biertje!

Gezellig kletsten met een biertje!

Het laatste kamp

Het laatste kamp

Onderweg kwamen we de Kogi-indianen tegen. Dit is het volk dat hier altijd al geleefd heeft. Zij dragen lange witte gewaden en vaak ook rubberen laarzen (een beetje gelijk chiromeisjes doen op festivals) en de vrouwen, in hun geloof, zijn er enkel voor kinderen te produceren en de man te ondersteunen. Het is een vredig volk maar ook een vrij oninteressant volk. Dezer dagen leven ze vooral van toerisme en wanneer wij gedaan hadden met eten kwamen ze afgezakt naar onze slaapplaatsen om de overschot op te halen en zich daarna terug te trekken in de mistige bergen.

He Kogi-dorp.

He Kogi-dorp.

De Kogi-vrouwen en kinderen!

De Kogi-vrouwen en kinderen!

Het Kogi-opperhoofd!

Het Kogi-opperhoofd!

Op de 4e dag hebben we dan een Ciudad Perdida bezocht en het was echt prachtig. De mist die er bijna altijd hangt maakt het geheel nog net iets echter. Het geheel van jungle-tocht en de verloren stad is naar onze bescheiden mening een mooiere/betere uitstap dan Machu Picchu. Alhoewel Machu Picchu zelf, wel impressionanter is.

Ciudad perdida!

Ciudad perdida!

De huisjes in Ciudad Perdida!

De huisjes in Ciudad Perdida!

In Ciudad Perdida zelf!

In Ciudad Perdida zelf!

We leerden ook een hond kennen die elke dag met de toeristen mee stapt tot aan een volgend kamp en wanneer hij op het einde is gaat hij terug naar het eerste kamp, zijn huis. De hond die "de ongelooflijk reis" elke dag maakt zeg maar.

Veerle en de hond tijdens de ongelooflijke reis.

Veerle en de hond tijdens de ongelooflijke reis.

Luis, onze gids liet ons zijn waterval zien. Deze waterval is gelegen voor zijn huis en hij was hier heel fier over. We kropen er ook effe onder om wat af te koelen. Luis zijn ogen schitterden gelijk een zesjarige die net lego heeft gekregen. Hij was echt heel fier!

Luis toont zijn waterval! Toch nog net iets anders dan een fontein in de voortuin!

Luis toont zijn waterval! Toch nog net iets anders dan een fontein in de voortuin!

Onder de waterval!

Onder de waterval!

Momenteel zijn we terug in Taganga waar we stevig op de lappen geweest zijn met de ganse groep. Veerle zong de longen uit haar lijf met Cam in een karaokébar en iedereen had een leuke tijd. De dag erna was vooral Thijs een wrak en hebben we dus gewoon een dagje plat gelegen in de kamer. We zullen hier nog enkele dagen blijven en we houden jullie op de hoogte waar we nu juist naartoe zullen gaan, want we hebben zelf nog niet echt een vast idee.

Groetjes,

Veerle en Thijs

Geplaatst door VeerleThijs 14:03 Gearchiveerd in Colombia Reacties (2)

Taganga

25/02/2012 - 03/03/2012

Prachtige stranden.

Prachtige stranden.

Hello again,

We zijn dus in Taganga, een klein visserdorpje aan de Caraibische kust. Het is hier echt prachtig. Wel heel basic. Zo is hier bv een volledige dag geen eletriciteit geweest omdat de wind de hoogspanningkabels tegen elkaar had laten botsen. Ook was er bijna 2 dagen geen kabeltelevisie, eveneens door de wind. Allé, de mensen hebben hier wel alles wat ze nodig hebben maar stroompannes enzovoort zijn hier doodnormaal. De mensen zelf, zijn hier heel vriendelijk en we hebben onze vaste plaatsjes om te gaan eten of iets te gaan drinken.

Vers limoensap:mmmmmm!

Vers limoensap:mmmmmm!

De plaatselijke seniorenvoetbalploeg.

De plaatselijke seniorenvoetbalploeg.

Zie ne keer hoe schoon!

Zie ne keer hoe schoon!

Overal verse fruitsapjes te verkrijgen!

Overal verse fruitsapjes te verkrijgen!



We hebben ons ook een frisbee gekocht aangezien we vanaf nu toch veel tijd gaan doorbrengen op het strand en het is een leuke en goedkope bezigheid. Verder hebben we hier een PADI, open-water-dive cursus , gevolgd. We kregen de eerste dag een ganse reeks filmkes (per hoofdstuk) voor geschoteld. Thijs zoog alle materie op als een spons, ... hadden ze de middelbare studies maar gewoon op een dvdke gebrand, hij had er waarschijnlijk niet zo veel problemen mee gehad. :-)
De tweede dag gingen we dan effectief duiken. We, Veerle, Harriet en Thijs, gingen samen met onze instructeur, Carlos, op de bodem van de zee zitten en moesten verschillende noodoefeningen en gewone handigheden onder water oefenen. We gaan heel eerlijk zijn, het was eng. Echt eng. Veerleke was niet op haar gemak en had niet veel zin meer om de dag erna de cursus verder te zetten. Thijs zijn gevoel was niet zo heel veel beter hoor.
De derde dag gingen we ´s morgens dan toch met een klein hartje naar het duikcentrum en we vertrokken met de boot naar de duiksite. Zodra we onder water waren viel alle last van onze schouders. We deden enkele noodsituaties na en alles verliep perfect. Daarna gingen we verder met onze duik. We daalden tot op maximum 15 m en het koraalrif met al zijn vissen was prachtig. Toen we na 45 minuten terug boven kwamen lachten we en onze instructeur wenste ons profciat voor een perfecte duik. In de late voormiddag doken we daarna alweer in het water en nogmaals was het een schot in de roos.

Harry, onze instructor Carlos, Thijs en Veerle

Harry, onze instructor Carlos, Thijs en Veerle

Alles oke onder water!

Alles oke onder water!

De vierde en laatste dag konden we niet wachten om terug te gaan duiken. Veel te vroeg aangekomen in het duikcentrum stonden we te ijsberen om naar de volgende duiksites te gaan. Deze keer was het pure fun. We deden een paar noodsituaties onder water na en begonnen onze duik naar 18 meter. Veerle had wat last van de druk in haar oren dus bleef ze een tijdje direct boven ons zwemmen, een paar meter hoger. Na een tijdje ging het ongemak voorbij en vervoegde ze ons in het diepere, iets donkerdere water. Op het diepste punt waren we 20 meter onder water.

Een dikke vis!

Een dikke vis!

We genoten met volle teugen maar moesten na 45 minuten naar boven aangezien Thijs zijn lucht op was. Hij ademde bij alle oefeningen veel meer lucht in dan de twee meisjes en de instucteur.

Thijs in z'n nopjes!

Thijs in z'n nopjes!

Thijs aan het studeren voor zijn PADI-brevet.

Thijs aan het studeren voor zijn PADI-brevet.

In de namiddag was het theoretisch examen. Wij natuurlijk een beetje nerveus want als we geen 75 op 100 haalde, hadden we eigenlijk gewoon 400 euro weggegooid aangezien we ons brevet niet zouden halen. Een leuke extra was dat wanneer we 100 op 100 haalden we een gratis nachtduik zouden krijgen. We legden ons examen af en we grepen beide naast de prijs. Veerle haalde 94 op 100 en Thijs haalde 96 op 100. Dichtbij maar niet dicht genoeg. Harry haalde 92 op 100 en moest dus pintjes betalen.

Wij zijn geslaagd!

Wij zijn geslaagd!

Dit was het begin van een leuke/gekke avond. We dronken wat biertjes en cocktails en spraken af om ´s avonds samen te eten met Harry´s broer, William. We aten gezellig en speelden ... natuurlijk ... Perudo. Daarna dronken we nog voort in een soort discotheek op het dak van een gebouw, aan het strand. Het uizicht was fantastish en de ambiance ook. We dronken/lachten en dansten tot wanneer de obers ons vroegen naar huis te gaan. William, die ook graag klimt, vroeg aan Thijs of het gemakkelijk zou zijn aan de buitenkant van het gebouw naar beneden te klimmen. Thijs dacht van wel en natuurlijk waren de twee direct op weg naar beneden. Halverwege zagen Harriet en Veerle wat de jongens aan het doen waren en ze bevolen hen terug naar boven te klimmen. Na dit gedaan te hebben werden we, door een handtastelijk ventje, uitgenodigd voor een after-club-ding maar dit lieten we aan ons voorbij gaan. In de plaats van nog wat te gaan dansen sprongen Veerle, William en Harriet in de zee en Thijs (verantwoordelijk als hij is) bleef bij de kledij en zakken achter. Het was een leuke avond en een perfecte afsluiter van onze duikcursus.
Vandaag zijn we met z´n vieren naar een strand geweest dat het best te bereiken valt met een boot. We speelden frisbee en probeerden onze hoofdpijn weg te denken.

Restaurantjes met heerlijke verse vis!

Restaurantjes met heerlijke verse vis!

Morgen vertrekken we voor een 6 daagse jungle-tour naar Ciudad Perdida of de Verloren Stad. Een stad die recht uit een Jommekesboek zou kunnen komen.

Groetjes,

Veerle en Thijs

De zonsondergang in onze baai.

De zonsondergang in onze baai.

Geplaatst door VeerleThijs 11:46 Gearchiveerd in Colombia Reacties (2)

Medellin

16/02/2012 - 24/02/2012

Medellin is immens groot.

Medellin is immens groot.

Buenos dias,

We hebben een tijdje in Medellin, a.k.a. de stad van de eeuwige lente, verbleven, iets meer dan een week. De reden hiervoor was onze Spaanse lessen. We kregen elke dag 2 uur les met in het begin van elke les een toets. Héhé, op vakantie toetsen zitten maken. Eigenlijk een grappig woord ook: "toets". We hebben ook contact opgenomen met Santiago en zijn ouders. We waren deze mensen tegengekomen in Chili en zijn contact blijven houden. Santiago toonde ons de stad en ´s avonds werden we bij hem thuis uitgenodigd om het typische eten te proeven. We werden verwend op een impressionant uitzicht over de stad met zijn vele lichtjes. Ook vulde hij onze Ipod, die we nu wel beu waren gehoord, met nieuwe muziek, vooral salsa, tango, ... Y POR ESO GRACIAS, SANTIAGO!

Uitzicht over de stad vanuit het appartement van Santiago.

Uitzicht over de stad vanuit het appartement van Santiago.

Het land van de patisserie!

Het land van de patisserie!

Voor de rest hadden we een vrij gewone week, met een normaal ritme. Je kan niet geloven hoe je soms een normale week met een vast ritme kan missen. :-) We deden vrijwel elke dag hetzelfde:
1. s´Morgens opstaan. Lees: Veerle die zaagt dat Thijs de wekker te vroeg heeft gezet.

2. Ontbijten en ondertussen de vorige les overlopen. Lees: Thijs steekt een gans onbijt met eieren binnen en Veerleke geniet van haar granola en yoghurt

3. Naar de les gaan. Lees: Thijs weet nu, geloof of het of niet, echt de antwoorden en Veerle probeert elke morgen van hem af te kijken. Van een andere wereld gesproken!

4. Een spelletje pool spelen. Lees: Thijs krijgt grandioos op zijn doos en breekt het wereldrecord: "Hoeveel keer krijgt een man de witte bal onvrijwillig in één van de gaten in één spelletje".

5. Middageten. Lees: Veerle heeft al honger en zaagt de oren van Thijs zijn lijf om te gaan eten. Ja granola, het is misschien niet slecht maar vullend is het niet!

6. Een namiddag-activiteit. Lees: De stad bezoeken, een bergdorpje/centrum (Pueblito) bezoeken, een winkelcentrum bezoeken, Veerle koopt een volledig nieuwe outfit, Thijs koopt een horloge, gewoon een boekje lezen of een filmpje kijken in de filmzaal van het hostal.

Uitzicht over de stad.

Uitzicht over de stad.

De kunstwerken van Botero.

De kunstwerken van Botero.

De arme wijk van Medellin. Dit is hoe 65 % wont.

De arme wijk van Medellin. Dit is hoe 65 % woont.

Pueblito

Pueblito

Thijs kan er maar niet van over dat de borsten van de paspoppen hier zo groot zijn.

Thijs kan er maar niet van over dat de borsten van de paspoppen hier zo groot zijn.

Plaatselijke muzikanten.

Plaatselijke muzikanten.

7. Beetje sporten in de outdoorgym. Lees: Thijs, reeds 15 kilogram vermagerd, probeert dit goed te maken in één week wat natuurlijk resulteert in spierverzuring dat +-2 dagen duurt eer hij zijn armen terug kan plooien.

De openluchtfitness

De openluchtfitness

8. Effe afkoelen in het zwembad op het dak van ons hostal. Lees: Moeten luisteren naar zich pas ontwikkelende koppeltjes die in het zwembad wat over elkaars buikje aan het wrijven zijn. Trouwens het moet toch wel leuk zijn moesten wij, Belgen, niet zo veel talen verstaan, dan moet je tenminste niet constant naar die verhalen luisteren en zou je bv. dus ook niet weten welk meisje in het zwembad nu juist ongesteld is.

Op het dak van ons hostel!

Op het dak van ons hostel!

9. Avondeten. Lees: We eten meestal perziken met tonijn. Dit is direct klaar en gezien de temperatuur hier heel hoog ligt doet het wel goed des avonds iets verfrissend te eten.

Perziken met tonijn smaken overal!

Perziken met tonijn smaken overal!

10. We drinken iets op het terras. Lees: We laten ons vertellen dat het uitgaansleven hier de max is en op één avond besluit Thijs een jolige Fransman achterna te gaan teneinde nog eens een stevig stapje te zetten. Hij vindt deze mannelijke dancingqueen jammergenoeg niet terug in de gigantische feestvreugde en besluit dan maar terug te keren naar zijn bedje. Veerle schiet in de lach en noemt hem een loser dat hij al terug is. Het enige wat hij zich nu nog afvraagt is: "Heeft ze gelijk? Ben ik nu echt ne platte geworden?" Hehe. Het erge is dat het antwoord hoogstwaarschijnlijk "Ja!" luidt. :-) Zo zie ja maar dat Thijs zijn vrienden hoogstwaarschijnlijk gewoon een slecht invloed op hem hebben en dat hij misschien zelfs helemaal niet graag op de lappen gaat. :-)

Voor de rest hebben we in Medellin besloten direct door te reizen naar Taganga, een dorpje omringd door groene heuvels en aan de noordkant: de Caraïbische Zee. We zijn hier gisteren aangekomen en het is hier werkelijk prachtig! We zullen hier een duikcursus volgen zodat we overal ter wereld zullen mogen duiken en we gaan een 6 daagse trektocht maken in de jungle om tot bij de Ciudad Perdida of de Verloren Stad te komen.
Met andere woorden we zullen hier bijna 2 weken blijven!

Ons paradijs voor 2 weken!

Ons paradijs voor 2 weken!

Groetjes!

Veerle en Thijs

Geplaatst door VeerleThijs 16:33 Gearchiveerd in Colombia Reacties (2)

Salento

13/02/2012 - 16/02/2012

The mainsquare van Salento!

The mainsquare van Salento!

De hoofdstraat van Salento.

De hoofdstraat van Salento.

Aangekomen in Salento voelden wij ons onmiddelijk thuis! Echt thuis.
Salento is een dorpje gelegen in de bergen tussen de koffieplantages. Iedereen is hier supervriendelijk en het "onveilige" Colombia is hier onbestaande. De mensen zijn zo vriendelijk dat je hier zou willen blijven. Qua dorp is dit één van de leukste plekjes van de reis.

Een overwoekerde achtertuin.

Een overwoekerde achtertuin.

Op zoek naar een hostal.

Op zoek naar een hostal.

We hebben gekozen voor een hostel zonder al te veel Europese toeristen. Dit is altijd leuker, vinden wij, aangezien je niet duizend keer moet uitleggen waar je vandaan komt, wat je gaat doen, enzovoort. We zitten meestal het liefst tussen de lokale bevolking, ook is dit handiger om de taal te oefenen.

Is het hond, is het een kat? Nee dat is het niet, het is een kleine tijger die je in m´n armen ziet! (huiskat van hostel)

Is het hond, is het een kat? Nee dat is het niet, het is een kleine tijger die je in m´n armen ziet! (huiskat van hostel)

Eten in een lokaal restaurantje! Lekker en goedkoop!

Eten in een lokaal restaurantje! Lekker en goedkoop!

Het voelt ook een beetje aan als thuis omdat de cafébaas wuift wanneer we aan zijn café passeren, een beetje zoals de Roel (Relaks), Peter (Posi), Tax (Posi), Jeannineke (De Rustberg), Koen (Zomercafé) en Johan (´t Kalm Hoekske) ons zouden binnenwuiven in den Belgique. Trouwens nog eens hartelijk bedankt aan Jeannineke en Kuyper! Zonder jullie zaaltje had ons feestje nooit zo goed geweest!
Allé kortom echt thuis dus.

Gekke koeien.

Gekke koeien.

We zijn ook koffieplantages gaan bezoeken en hebben een grote wandeling gemaakt in de directe omgeving. We moesten dan ook onze eigen koffiebonen plukken en het proces volledig mee doorlopen. Dat was wel grappig.

De koffieplanten.

De koffieplanten.

Koffiebonen plukken.

Koffiebonen plukken.

Wat een oogst!

Wat een oogst!

Koffiebonen scheiden van hun pel.

Koffiebonen scheiden van hun pel.

De dag erna zijn we de Valle de Cocora gaan bezoeken. Een vallei waar ook koffie gemaakt wordt maar dat vooral bekend staat om zijn vele palmbomen. Onze lift naar deze befaamde vallei was een Willy´s jeepke, eens daar aangekomen deden onze benen al het werk. Het was een stevig tocht over beekjes en bergen maar zeker de moeite waard.

Willy´s

Willy´s

Valle de Cocora

Valle de Cocora

Het begin van de tocht

Het begin van de tocht

Kijk daar, een woudloper!

Kijk daar, een woudloper!

Krammikelig brugje!

Krammikelig brugje!

Palmbomen

Palmbomen

We hebben trouwens goed nieuws voor diegene die ons een beetje misten wanneer we in het verre Elsene woonden en voor diegene die ons nu missen (en dit is hoogstwaarschijnlijk héél véél volk): "We komen in Lennik wonen!" Jaja, giene sjiever, Lennik! We hebben een buitenkansje gevonden en zullen in de Jean Baptist V.D. Lindenstraat komen wonen.
Een klein gezellig huisje in het centrum van Lennik. Zoals onze Lennikse vrienden altijd zeggen: "Echte beiren blijven in Lennik!" Wel, wij zullen dit binnenkort ook kunnen zeggen.

Jeej, ... wij gaan in Lennik wonen!

Jeej, ... wij gaan in Lennik wonen!

Straks gaan we nog eens gaan eten in het lokale restaurantje en gaan we nog een biertje drinken bij de gezapige cafébaas.
Morgen vertrekken wij naar Medellin waar we nog eens een weekje Spaanse les zullen nemen.

Ciao!

Geplaatst door VeerleThijs 14:12 Gearchiveerd in Colombia Reacties (6)

Cali

10/02/2012 - 13/02/2012

De kiekjes die Veerle nam op het marktje in Cali!

De kiekjes die Veerle nam op het marktje in Cali!

Piep,

Onze volgende stop was dus Cali. Om eerlijk te zijn is hier niet veel te zien. Er is een grote Salsa-scene maar dat is niet echt aan ons besteed dus wij waren er niet echt op onze plaats.
We deden er veel te veel geld op in een Italiaans restaurant, en de rest van de dagen hadden we dan weer spijt van dit geld en probeerden we dit te compenseren door op de lokale markt te eten en zelf te koken. Aangezien we in Cali waren dacht Thijs dat dit het uitgelezen moment was om dan ook maar eens volledig kaal te gaan. Met okselvijvers, de grootte van een serieuze pannekoek, gingen we naar de kapper en onderging Thijs zijn lot. Op de moment zelf kon de kapster enkel lachen, Veerle enkel zeggen dat het lelijk was en Thijs enkel zenuwachtig lachen en af en toe de ogen sluiten.

Kaal in Cali!

Kaal in Cali!

Achteraf gezien is iedereen nog content met het resultaat. Thijs denkt dan weer in zijn eigen: "Ik heb toch al een lief, het kan geen kwaad."
Voor de rest dronken we de bekende Juan Valdez koffie, kregen we een geweldig onweer op onze kop, zagen we het aartslelijke hoofdplein van de oude stad, zagen we mannen die als beroep brieven typpen en ... dat zal het zowat zijn, ... niet veel dus!

Echte koffie van Colombia (Juan Valdez)!

Echte koffie van Colombia (Juan Valdez)!

Het centrale plein in Cali

Het centrale plein in Cali

Brievenschrijvers op het plein

Brievenschrijvers op het plein

Een onweer barst los!

Een onweer barst los!

Momenteel zitten we dan weer in een klein dorpje in de bergen, tussen koffieplantages. We hebben het hier echt naar onze zin en hebben al een leuke babbel gehad met de cafébaas en het bier is er niet duur.

Tot schrijfs!

Geplaatst door VeerleThijs 18:31 Gearchiveerd in Colombia Reacties (4)

Bogotá

08/02/2012 - 10/02/2012

Gezellige straatjes in Bogotá

Gezellige straatjes in Bogotá

Hallo,

Wij zijn dus eindelijk toegekomen in Colombia! En mensen,... het is hier PRACHTIG! De omgeving is niet normaal!
Overal bergen of heuvels, begroeid met palmbomen en allerlei andere tropische planten/begroeing. We wanen ons hier bijna constant in de jungle. Hier zijn ook blijkbaar niet echt seizoenen maar micro-klimaten. Zo is het in Bogotá blijkbaar altijd bewolkt met een aangename temperatuur. Dit was ook het geval wanneer wij Bogotá bezochten. In Cali, waar we nu zitten is het dan weer altijd lente/zomer, met af en toe lichte regenval.
Bogotá, de hoofstad van Colombia, is een grote stad met 9 miljoen inwoners. Het is zeker niet de veiligste stad die we tot nu toe gezien hebben maar heeft wel een heel aangenaam centrum. Alles is er gratis en er is genoeg te doen voor jeugd en kinderen. Als volwassene kan je dan weer genieten van gratis theater en cinema.

Het gigantische centrale plein

Het gigantische centrale plein

Tegen het onveiligheidsgevoel wordt stevig gestreden door op elke hoek van de straat 2 militairen te plaatsen met bijhorende mitraillette.

Het leger op elke hoek, op de achtergrond de typische Colombiaanse palmboom

Het leger op elke hoek, op de achtergrond de typische Colombiaanse palmboom

Er wordt natuurlijk wel aangeraden niet uit het toeristische centrum te gaan. Verder zijn de mensen supervriendelijk. Onze taxi-chauffeur gaf zelf zijn gsm- en huisnummer voor moesten we vragen hebben over Bogotá en/of in de problemen zouden zitten. Onze huisbazin en onze gids van een gratis stadstour hadden duidelijk nood aan een stevig knuffel wanneer we afscheid namen. Iedereen doet een beetje alsof ze je al jaren kennen en dit zonder bijbedoelingen. Er hangt een leuk sfeertje in Colombia en wij zijn hier allesinds echt graag. Het is ook weer minder Westers en we kunnen weer een volledige menu gaan eten voor 3 euro.

Een typische koek dat je naar eigen keuze kan beleggen

Een typische koek dat je naar eigen keuze kan beleggen

De busrit van Bogotá naar Cali was ongelooflijk mooi, maar wel veel te lang. We zijn beiden ook een paar keer ziek geworden (zonder verlies :-) ) door het bochtige parcours, ... maar hebben onze ogen uit onze kassen gekeken.
Ik kan jullie nu al beloven dat Colombia leuke verhalen en mooie foto´s zullen worden.

Prachtige uitzichten vanuit de bus

Prachtige uitzichten vanuit de bus

Restaurant met een view!

Restaurant met een view!

Groetjes,

Veerle en Thijs

Geplaatst door VeerleThijs 18:25 Gearchiveerd in Colombia Reacties (3)

Buenos Aires

05/02/2012 - 08/02/2012

Op 05/02/2012 zijn we dus toegekomen in Buenos Aires voor de tweede keer en we hebben alweer verbleven in het Carlos Gardel hostal.
Waarom veranderen als iets goed is denkt ne mens zo. Nu, ... we hadden deze keer wel niet echt geluk met onze kamergenoten.
Ne dikke Argentijn kwam ´s nachts doodleuk binnen en zette de airco aan die naar Thijs gericht was waardoor deze koud kreeg in zijn bed en nekpijn. :-) In een poging dit ongemak te stoppen sprong Thijs uit zijn stapelbed en ging op zoek naar de afstandsbediening van de airco. Tevergeefs, ... "Fatty" had deze in zijn kastje gestopt en op slot gedaan. Dan maar ronkende "Fatty" wakker maken. Dit leek dan weer onmogelijk zonder de andere mensen wakker te maken en/of hem te porren. Dus maar op het bed van twee andere mensen leunen teneinde de pries/stopcontact uit te trekken. Succes!
Dag twee gingen we naar Palermo en Belgrano, vooral gekend om zijn vele parken en chique boutiques. Dit zijn twee wijken in Buenos Aires die zeker een bezoekje waard zijn. Veerleke liet haar hareke kappen en kleuren en Thijs ging op zoek naar een staafke voor Veerleke haar horlogeke. Allebei succes! Zeker Veerleke haar hareke. Ze werd nagefloten en nageroepen door zatte clochards. Er was er eentje niet blij! Een brave passant vertelde ons dan ook dat we het beter lieten vallen aangezien die mannen geen stuiver waard zijn. Wat we dan ook deden.
s ´Avonds in het hostal komt er in het midden van de nacht een zatte vrouw binnen die eerst bij Veerle probeert te kruipen en daarna bij Thijs. Strenge Veerle riep (zachtjes): "Tu cama es alla!" (Uw bed is daar!) De zatte fles kroop dan ook direct in haar eigen bed. Alweer succes!
Vandaag liepen we wat rond in het centrum en zijn we kort na de middag gaan schuilen in een café voor de warmte. Het was hier vandaag meer dan 40 graden. (ps: ik weet dat ik altijd graden typ maar hier staat geen gradenteken op het klavier, daarmee.)
Morgenvroeg om 08.10u zullen we opstijgen richting Bogota (Colombia) met een tussenstop in Sao Paulo (Brazilië).

Tot...

Geplaatst door VeerleThijs 13:32 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (1)

Puerto Iguazu

30/01/2012 - 04/02/2012

Helluuuuuuuuuwkes,

Laat ons beginnen met te zeggen dat de laatste dagen wunderschön waren! We zijn na een busrit van 24uur en een half toegekomen in Puerto Iguazu.
Dit is een dorpje aan de Argentijnse kant van het 3 landenpunt (Paraguay, Argentinië en Brazilië). De grenzen van de verschillende landen zijn hier rivieren, waardoor het heel duidelijk is waar het ene land stopt en het andere begint.

Het drielandenpunt: Brazilie, Argentinie en Paraguay

Het drielandenpunt: Brazilie, Argentinie en Paraguay

Het drielandenpunt.

Het drielandenpunt.

Puerto Iguazu is ook het dichtsbijgelegen dorpje aan de Iguazu-watervallen!
We hebben het hier heel rustig gedaan en zijn terug gaan budgetreizen. Ons hostel is niet te duur maar ook niet goedkoop, we compenseren dit door altijd zelf te koken. We hebben buiten een bbq, een bakplaat en een gasfornuis. Het stoort ook totaal niet dat dit alles buiten is te doen, want de temperatuur schommelt hier van 25 graden (´s nachts) tot 38 graden (overdag). We hebben het hier dus heel goed. De warmte is ook draaglijk dus je kan wel nog bewegen, als je dat dan al wil. Verder hebben we een prachtig klein zwembad waar het heerlijk vertoefen is tijdens de hete uurtjes van de dag.
We hebben de eerste dagen dan ook niet veel uitgestoken en gewoon wat het dorpje verkend, naar de kapper geweest, baard bijgeknipt, inkopen gedaan, contact opgenomen met de familie thuis, aan het zwembad gelegen, boekje gelezen, ... Allé kortom echt vakantie!

Thijs z'n baard gaat er een stukje af

Thijs z'n baard gaat er een stukje af



Daarna zijn we de Braziliaanse kant van de watervallen gaan bezoeken. Het eerste zicht op de watervallen is onbeschrijfelijk. Een gigantische massa water dat naar beneden stormt. Overal hangt waterdamp in de lucht, wat weer een leuke afkoeling is tijdens het warme weer.

de Braziliaanse kant

de Braziliaanse kant

De Braziliaanse kant

De Braziliaanse kant

Braziliaanse kant

Braziliaanse kant



De legende van de watervallen gaat dat er lang lang lang lang, héél lang geleden een meisje, Naipi, geofferd werd aan de Slangengod, M´Boi. Het meisje daarentegen ging daags erna trouwen met Taruba. Deze jonge strijder wou zijn bruid niet zo verliezen en ze besloten samen te vluchten, met een kano, op de Iguazu-rivier. Er was toen enkel sprake van een rivier, er bestonden hier nog geen watervallen. Wanneer M´Boi dit zag ging hij het verliefde koppel achterna. De Slangengod, M´Boi was echter niet snel genoeg om de jonge strijder, Taruba, bij te houden en werd furieus. Hij liet zijn lichaam groeien van woede tot deze de rivier begon op te vullen en zo begon hij de aarde en het water op te schudden. Wanneer dit nog steeds geen effect had op de sterke Taruba, die vluchtte met zijn mooie bruid, werd M´Boi super duper mega overdreven woedend en hij spleet de aarde in twee waardoor de watervallen ontstonden. Naipa viel naar beneden in de kloof en werd tot een steen getransformeerd. Taruba zijn handen werden wortels die bovenaan de kloof zich in de grond boorden en hij werd tot een palmboom getransformeerd. De palmboom en de rots staan ver uit elkaar zodat ze elkaar enkel kunnen zien. De legende gaat dat M´Boi vanuit het water toekijkt hoe de geliefden nooit bij elkaar kunnen komen MAAR hun liefde is nog steeds heel sterk, want tussen de twee geliefde staat constant een regenboog, deze start aan de Braziliaanse kant en eindigt aan de Argentijnse kant. :-) Als dat ni schoon is dan weet ik het niet meer. Ik voel een film/kaskraker aankomen.
De dag erna gingen we de Argentijnse kant bezoeken. Hier sta je echt tussen de watervallen en het wauw-gevoel is hier nog groter. Daarom ... als je van plan bent de Iguazu-watervallen te komen bezoeken, begin dan met de Brazilaanse kant, anders kan je wat teleurgesteld zijn.

De Argentijnse kant!

De Argentijnse kant!

Gieren zoeken de nabijheid van het water

Gieren zoeken de nabijheid van het water

Wondermooie regenbogen!

Wondermooie regenbogen!

The Devils Throat! Om bang van te krijgen!

The Devils Throat! Om bang van te krijgen!

We hadden in ons kopke gestoken dat we alles gingen bezoeken op één dag. Wat wou zeggen dat we vroeg moesten opstaan, goed moesten doorstappen en de tocht goed moesten plannen. Het is ons gelukt, we deden alles op één dag inclusief een aparte tocht naar een natuurlijk zwembad onder aan een kleinere waterval.

Het natuurlijke zwembad!

Het natuurlijke zwembad!

´s Avonds waren we wel stikkapot. Voor de rest was alles prachtig en betaalden we 15euro voor 2 liter water! :-) Afzetters! Verder zijn we in ons hostel een beetje gekend als een soort informatiecentrum. De lokale mensen spreken ons aan en vragen waar het mooi is in hun land en wat onze mening over bepaalde plekken is. Best wel grappig. Het grappige is ook dat we in alle plaatsen waar ze vragen over hebben ook effectief geweest zijn.
Vandaag en morgen zullen we weer rustig genieten van het goede weer en de leuke sfeer van het dorpje. Ik ga nu terug aan het zwembad liggen en tot...

ONS Zwembad. Thijs heeft toch dat gevoel want hij kuist het elke dag <img class='img' src='http://www.travellerspoint.com/Emoticons/icon_smile.gif' width='15' height='15' alt=':)' title='' />

ONS Zwembad. Thijs heeft toch dat gevoel want hij kuist het elke dag :)

Voila ben terug. We zijn net naar een internetshop geweest maar deze was natuurlijk toe in de siesta. Dom van ons. De reden dat we naar een internetshop gaan is heel eenvoudig: Wanneer we op deze pc, de pc van ons hostel, werken krijgen we soms een stroomstoot (een lichte wel), en we hebben bang dat deze pc onze camera en/of onze foto´s zou vernietigen. :-)
Nog snel een paar dingen die jullie misschien nog niet wisten over Argentinië:
- Je kan hier overal wel een "empanada" kopen. Dit is een soort bladerdeegkoekje, in de vorm van een half maantje, met als vulling: vanalles, maar meestal vlees, aardappel, ei, groenten, ... (Ideaal flikke-eten trouwens: Snel, lekker, vullend en je kan het op elke hoek kopen)
- Alhoewel de man een Braziliaan is en in het Portugees zingt is Michel Teló hier megapopulair met het liedje "Ai se eu te pego". En megapopulair is dan nog een understatement. Hij is hier een soort God. Toegegeven als hij ooit een concert geeft zal ik erbij zijn. Niet zo zeer voor de muziek maar voor het publiek. > http://www.youtube.com/watch?v=vrflR5JB0VM
- De Argentijnen hebben het vuilste Spaans tot hiertoe. Een vuil dialect dat misschien te vergelijken is met het West-Vlaams bij ons. Toegegeven, de mensen zijn hier wel vriendelijker. :-)
- Iedereen maar dan ook iedereen is hier gek op Asado/Parrilla/Bbq. Bbq-en is hier samen met Maté (kruidenthee) een way-of-life.
- De Argentijnen zijn tot hiertoe ook zeker het meest muzikale volk. Echt iedereen kan hier zingen en/of speelt een muziekinstrument. De gemiddelde mens zingt hier dan ook beter als de mensen die bij ons "Idool" of "X-Factor" zouden winnen.
- De afstanden zijn hier lachwekkend, ... "ER ZWAAR OVER" gelijk wij zouden zeggen. In de bus wordt dan ook "Bingo" gespeeld en dvd gekeken. Ook zijn de bussen hier bijna huiskamers en krijg je warm eten geserveerd tijdens het reizen. Op één van die "Bingo"-avonden zijn wij, met gelijksstand, trouwens eens gewonnen. :-) De fles wijn ging echter wel naar de oudere dame.
- Zoals eerder gezegd is er in Argentinië een gigantisch verschil in temperaturen. Van ijskoude temperaturen tot momenteel bijna 40 graden.
- Naast Bbq/Parrilla/Asado wordt er hier geleefd voor en door "Voetbal", deze keer ook met de grote V, en drinken. Dat "drinken" zegt de lokale bevolking zelf, ... maar om eerlijk te zijn, tegen ons Belgenlandje kan er geen één volk op. Als het van drinken is zijn wij hier steevast de laatste om van tafel te gaan. Yeah, fier zijn op totaal foute dingen! :-)
De Argentijn die ons leerde bbq-en en die dacht ons te leren drinken. :-)

De Argentijn die ons leerde bbq-en en die dacht ons te leren drinken. :-)


- De mensen zijn over het algemeen heel Westers ingesteld en ook qua uiterlijk. Hier in het Noorden van Argentinië worden het wel weer meer "Indioenen"!
- Alhoewel we hier een gouden tijd hebben gehad zullen we blij zijn in Colombia te zijn want dat is veel minder Westers EN een stuk goedkoper!

Geplaatst door VeerleThijs 13:47 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (4)

Salta

23/02/2012 - 29/02/2012

Ik ga het echt kort houden deze keer, niet omdat het niet leuk was maar gewoon omdat ik niet al te veel zin heb om een lang tekstje te schrijven. :-)
De eerste dag in Salta hebben we het stadje verkend.

Lekker eten in de lokale markt! Spotgoedkoop!

Lekker eten in de lokale markt! Spotgoedkoop!

Citytrippen met de familie Detandt!

Citytrippen met de familie Detandt!

Een overdreven kerk in Salta.

Een overdreven kerk in Salta.

De tweede dag hebben Stef en Annemie Salta nog een beetje verder verkend terwijl wij onze tickets voor de rest van de reis in orde hebben gebracht. ´s Avonds zijn we gaan mountianbiken op de autostrade. Ja inderdaad, ze hebben hier niet echt parcours dus moesten we het maar doen met de autopista, zoals ze dat hier noemen. We zijn zelfs door een riool gekropen met onze fiets om aan de andere kant van de baan te geraken. Was wel grappig!
De dag erna zijn we met een busje naar Cachi geweest waar we lekker aten en relaxten. Onderweg kwamen we een gigantisch cactusveld tegen en stopten we eventjes voor een paar foto´s.

Het cactussenveld!

Het cactussenveld!

Effe rusten in Cachi

Effe rusten in Cachi

Op de terugweg van Cachi. Een Condor op 15m afstand!

Op de terugweg van Cachi. Een Condor op 15m afstand!

De dag daarna zijn we met een busje naar Cayafate gereden en werden we onderweg getrakteerd op de mooiste verzichten.

De duivelskloof. Je zou het niet zeggen maar je stapt bergop als je in deze foto zou wandelen.

De duivelskloof. Je zou het niet zeggen maar je stapt bergop als je in deze foto zou wandelen.

Op weg naar Cafayate

Op weg naar Cafayate

Alsof we nog niet genoeg ongeluk hebben verloren we ´s avonds onze camera. Na wat snel opzoekingswerk en rondgebel werd ons verteld dat onze camera nog in de bus lag. We gingen de camera vlug halen en we konden genieten van een heerlijke avondje Peña. Dit is een eetgelegenheid waar mensen spontaan beginnen zingen en een soort battle starten in folklorische muziek. We aten lekker vlees en genoten van de muziek. Het werd een prachtige avond.

Een parilla (bbq) voor ons vieren! Heerlijk!

Een parilla (bbq) voor ons vieren! Heerlijk!

De oudste Peña van Salta, ambiance verzekerd.

De oudste Peña van Salta, ambiance verzekerd.

De laatste 2 dagen trakteerden Annemie en Stef ons op een luxe eco-lodge. We genoten van onze kamer met televisie, het ontbijt , het zwembad en natuurlijk ook de flesjes rosé.

Onze luxe-kamer!

Onze luxe-kamer!

Stefke duikt een fleske rosé op!

Stefke duikt een fleske rosé op!

Stef en Annemie verlieten ons deze morgen en zullen een mooie tijd tegemoet gaan in het prachtige Bolivia. Terwijl wij dan weer naar de watervallen van Iguazu zullen vertrekken.
We houden jullie op de hoogte en tot ...

Het vennootschap gaat uit elkaar.

Het vennootschap gaat uit elkaar.

Geplaatst door VeerleThijs 6:56 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (10)

La Rioja

20/01/2012 - 22/02/2012

Hallokes,

We hebben sinds ons laatste verslag weer veel gedaan en nog veel meer gezien. Het waren prachtig dagen dat we samen met Veerles ouders hebben mogen meemaken en ook zij hebben er echt van genoten.
We vertrokken naar La Rioja. Een stadje waar het pokkeheet is rond het middaguur en waar de mensen allemaal mee doen aan de "siesta". Ze nemen siesta van 13u tot bijna 19u. Er wordt dus ook enkel ´s avonds en ´s morgens geleefd.
We huurden er een auto om er een tweedaagse tocht mee te maken door het prachtige landschap. (Deze keer niet bij Avis want die klootzakken vinden dat wij verantwoordelijk zijn voor de vorige auto die stuk ging en wij zullen hoogstwaarschijnlijk de kosten mogen betalen. Ma kom niet aan denken. We zien wel.)
De eerste dag reden we naar Valle de la Luna en we kregen slecht nieuws te horen. Het had daags voordien geregend in het park en de wegen waren onbereidbaar geworden. Echt brute pech als je weet dat het hier 5 tot 6 dagen regent op het jaar. Stefke zat in zak en as en de rest was ook niet heel gelukkig. "Moet ge daarvoor de Atlantische Oceaan overvliegen?" was de vraag die werd gesteld door de Pa.

Stefke aan het mokken/genieten nadat we het slechte nieuws kregen.

Stefke aan het mokken/genieten nadat we het slechte nieuws kregen.

Vastbesloten er toch het beste van te maken vroegen we hen of ze een alternatief hadden en dit hadden ze. We konden een stevig trek maken tot op de top van een nabijgelegen berg vanwaar we een prachtig overzicht hadden over de vallei, Valle de la Luna. We kregen een goede gids mee en begonnen aan de tocht. Het pad naar de berg was haast ondoenbaar met onze gehuurde Chevrolet Corsa. (En nee ik ben niet fout , ... hier is Opel namelijk Chevrolet) Halverwege, na al wat beproevingen te doorstaan, stapten we in de laadbak van een grote jeep en lieten we ons rijden tot aan de voet van de berg. Van daaruit begon de tocht. De tocht was vrij steil maar iedereen haalde de top. Stef hielp Annemie en als een wel geoliede machine gingen ze de berg op.

De geoliede machine!

De geoliede machine!

De berg stond vol cactussen en het zicht was fantastisch.

Veerles artistieke foto!

Veerles artistieke foto!

Wanneer we eindelijk boven kwamen zagen we rondom ons gele, rode en groene bergen. Echt magnifiek!

De verschillende kleuren bergen.

De verschillende kleuren bergen.

Genieten :-)

Genieten :-)

Valle de la Luna, de top van de berg.

Valle de la Luna, de top van de berg.

Iedereen staarde voor zich uit en als donderslag bij heldere hemel vloog er een Condor voor onze ogen over de zijkant van de berg en deze dook dan weer weg in de diepte aan de andere kant van de berg. Iedereen was de eerdere tegenslag al snel vergeten.

Valle de la Luna

Valle de la Luna

Later op de avond kropen we in onze Corsa en gingen we op zoek naar een slaapplaats. Op weg naar onze slaapplaats werden we getrakteerd op ongelooflijke verzichten. De bergen kleurden vuurrood en de schaduwen die de laaghangende zon over het landschap wierp waren ronduit prachtig.

Onderweg naar onze slaapplaats.

Onderweg naar onze slaapplaats.

Prachtige uitzichten!

Prachtige uitzichten!

We sliepen in een piepklein dorpje en gingen eten in het enige restaurantje dat het dorpje te bieden had.
De dag erna stonden we ´s morgens vroeg op want we gingen een soort "Grand Canyon" bezoeken, Talampaya genaamd. Het was alweer een schot in de roos. We gingen met een busje door de kloof en de uitzichten waren super.

Talampaya

Talampaya

Talampaya

Talampaya

Bij onze terugkomst werden we dit keer getrakteerd op een groepje van 4 Condors die boven de kloof zweefden. In de namiddag gingen we eerst voor Annemie een ijsje zoeken en daarna namen we alweer de beruchte Ruta 40. De Ruta 40 was zoals de vorige keren echt ruw en de omgeving prachtig.

De Ruta 40

De Ruta 40

De Pa met zijn vrouwen, op de Ruta 40!

De Pa met zijn vrouwen, op de Ruta 40!

We kwamen aan de andere kant van de bergen terecht in het dal en we begaven ons terug naar La Rioja. Hier leverden we onze auto in en namen we de bus naar Salta.

Geplaatst door VeerleThijs 6:30 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (0)

Córdoba

17/01/2012 - 20/01/2012

Hola,

Zoals eerder verteld, hebben we onze reis verdergezet met Veerles ouders. We zijn met de bus vertrokken naar Córdoba, de culturele hoofdstad van Argentinië. Hier ´s avonds laat aangekomen vonden we een goed hostel met een geweldig leuke sfeer, iets buiten het centrum. We gingen lekker op restaurant en kropen daarna in ons bedje. De slaap was moeilijk te vatten aangezien het hier héél héél warm is, ook ´s nachts. De lucht lijkt hier niet af te koelen.

Het Justitiepaleis, ... laat ons hopen dat ze hier beter werken als bij ons.

Het Justitiepaleis, ... laat ons hopen dat ze hier beter werken als bij ons.

De Kerk heeft hier ook duidelijk veel geld.

De Kerk heeft hier ook duidelijk veel geld.

De tweede dag bezochten we ´s morgens het stadscentrum en besloten we in de namiddag een uitstap te wagen naar Alta Gracia. Dit is een dorpje, net buiten Córdoba, waar Ché nog gewoond heeft. Ook Jezuieten vonden hier hun thuisbasis en wij genoten van de rust na al die dagen in vorige grote steden. Ja inderdaad, we worden oud. :-)

Ché zijn motorcycle

Ché zijn motorcycle

Jezuietenklooster

Jezuietenklooster

Moeder en dochter bij de Jezuieten

Moeder en dochter bij de Jezuieten

Boring!

Boring!

Vandaag gingen we dan weer naar het nationale park "Quebrada del Condorito", uiteraad gekend voor Condors. Ik schrijf Condors dan ook bewust met een hoofdletter want deze beesten zijn gigantisch. Van kop tot teen ongeveer 1.10m en een spanwijdte van ongeveer 3 meter. Zeer grote vogels dus. We moesten wel geen bang hebben dat deze vogels ons zouden aanvallen want het zijn aaseters. De enige kans dat ze aan een mens zou beginnen te peuzelen zou zijn moest die zijn eigen dood faken of effectief dood zijn. Deze keer hadden we onmiddelijk geluk, in tegenstelling tot al die keren dat we probeerden te vissen. We stopten onderweg aan een wegrestaurant om eventjes een plaspauze te nemen en boven ons vloog dit magnifiek beest.

Condor

Condor

Nog een Condor

Nog een Condor

Volledig gedragen door de wind/thermiek.

Thijs met de schoonfamilie

Thijs met de schoonfamilie

In het park zelf maakten we met onze gids een wandeling van 4uur en stopten we onderweg aan een uitkijkpunt. Na lange tijd in de verte zitten te loeren werd ons geduld eindelijk beloond. We zagen er nog ééntje vliegen.

Stefke kijkt naar de vogeltjes

Stefke kijkt naar de vogeltjes

Deze keer wel van heel ver maar de wandeling zelf was op zich ook zeker de moeite. We zagen wel aasgieren, kalkoengieren, haviken en arenden. Ook zagen we een havik een arend aanvallen om deze uit zijn territorium te jagen. In de vooravond keerden we dan ook moe maar voldaan terug naar ons hostel.

Het hoogplateau

Het hoogplateau

De familie op wandel

De familie op wandel

Veerle en Thijs

Veerle en Thijs

Morgen reizen we door naar La Rioja. Hier staat er alweer een prachtig nationaal park op ons lijstje.

Geplaatst door VeerleThijs 18:46 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (5)

Buenos Aires

13/01/2012 - 17/01/2012

Jumpen

Jumpen

We kwamen op vrijdag de 13e aan in Buenos Aires, de hoofdstad van Argentinië. Gelukkig had vrijdag de 13e geen effect op ons, ... we hadden de voorbije dagen al genoeg ongeluk gehad. In deze stad zouden we onze reis verder zetten met Veerles ouders en hebben we afscheid genomen van Thijs en Sieglinde, maar om het met de woorden van Thijs te zeggen: " Een betje verlies ejje altait!"
Eens hier aangekomen namen we contact op met Stefke en Annemie (Veerle haar ouders voor de onwetende). Het weerzien deed deugd langs beide kanten.

Het blije weerzien

Het blije weerzien

Prachtige koloniaalse stijl

Prachtige koloniaalse stijl

We gingen dan ook direct een goed pintje drinken om rustig wat te kunnen bijpraten.
Wijzelf verbleven in de buurt "San Telmo", een buurt die vooral bekend is om haar vele antiekzaken. We deden er de eerste dag een wandeling en genoten van het warme weer en de mooie omgeving. Later op de dag gingen we iets drinken aan het kanaal.

Buenos Aires

Buenos Aires

Bijkletsen aan het kanaal

Bijkletsen aan het kanaal

Op de achtergrond danste een koppel de tango en nog later op de avond maakten we een heerlijke maaltijd en sloten we de avond af met een spelletje perudo.
De dag erna stapten we door het centrum richting La Recoleta, de bekendste begraafplaats, van Buenos Aires. Het was alweer zeer warm en ´s middags kwamen we Veerles ouders tegen. Deze sliepen namelijk in een andere buurt. Kort na de middag bezochten we dan La Recoleta en het was impressionant. Een begraafplaats voor de rijken, dit was wel duidelijk. De graven waren echt gebouwen, soms wel 2 huiskamers groot.

La Recoleta, de beroemde begraafplaats van Buenos Aires.

La Recoleta, de beroemde begraafplaats van Buenos Aires.

De daken van de graven

De daken van de graven

We verlieten na een tijdje deze toch ietwat lugubere plaats en lazen een boekje in het park.

Boekje lezen in het park

Boekje lezen in het park

Die avond hadden we 6 plaatsen voor een Tango/Flamengo dinner gereserveerd. Deze show was echt de moeite. Het betrof een avond zang/dans/muziek tijdens een heerlijke maaltijd en iedereen genoot met volle teugen. De ene genoot meer van de Tango terwijl anderen dan weer meer plezier vonden in het Flamengo-gedeelte.

Gezellig tafelen tijdens de show

Gezellig tafelen tijdens de show

Flamengo, de lievelingsdans van ... Bart De Wever

Flamengo, de lievelingsdans van ... Bart De Wever

Tango, passie en mooie vrouwen.

Tango, passie en mooie vrouwen.

Daags erna stonden we vroeg op en gingen we naar de wijk "La Boca". Deze befaamde maar niet ongevaarlijk buurt wordt best ´s morgens bezocht wanneer de dieven/gangsters nog slapen, zeg maar. Een beetje zoals het veiliger is ´s morgens Place Anneessens in Brussel te bezoeken dan ´s avonds. De buurt was fenomenaal, kleurrijk, sfeervol en gewoonweg mooi. Het is ook de thuisbasis van de wereldberoemde voetbalclub de "Boca Juniors", ook bekend door Diego Maradona. Iedereen was onder de indruk en er werden dan ook talrijke foto's genomen.

La Boca

La Boca

La Boca

La Boca

Het kleurrijke La Boca

Het kleurrijke La Boca

Vader en Dochter herenigd

Vader en Dochter herenigd

La Boca

La Boca

Boca Juniorsstadion!

Boca Juniorsstadion!

In de namiddag raakten we weer verzeild in onze buurt, San Telmo, en schuimden we de plaatselijke rommelmarkt af.
Op 16 januari namen we afscheid van Thijs en Sieglinde. Ze hadden nog een lange rit voor de boeg, alvorens in Scheldewindeke aan te komen. Ze waren ook zo lief om een deel van onze brol mee naar ons Belgenlandje mee te sleuren en daarvoor zijn wij hen dus ook zeker dankbaar. Effe tussendoor: "Dank u, Thijs en Sieglinde! We vonden het fijn jullie erbij te hebben en we hopen dat jullie ook een goede tijd hadden. Tot in den belgique!"
Vandaag namen we met Stef en Annemie de bus richting Cordoba. We zijn hier goed aangekomen en houden jullie verder op de hoogte.

Geplaatst door VeerleThijs 19:47 Gearchiveerd in Argentinië Reacties (6)

(Berichten 16 - 30 uit 63) « Pagina 1 [2] 3 4 5 »